Tilleternity

عصر آخر زمستان من در باغ های خاطره قدم زدم و ياد روياهای غريب و ناتمام خودم افتادم.نمی دانم. هرگز نمی دانم . تو به من بگو وقتی دانه های دل اين آدمها پيدا  نيست  و وقتی نسيم بهاری صورتم را نوازش می دهد بايد رنگين کمان هفت رنگ را در کدام گوشه اين آسمان پيدا کنم.

تو زندگی همیشه یکرنگ و ساده باش، فرش از چند رنگ بودنشه که زیر پا افتاده.

میگم:

خوبه "ببخشید" اختراع شدا!

                 

حاضرم در پای حصاری سترگ آنقدر بایستم

تا پنجره ای رو به من باز شود         

و گیسوان ستاره آگین ترا ببینم.   

حاضرم هر روز رو به شفاف ترین قبله

 تو را آرزو کنم و همه شعر هایم را

 با عطر آسمانی تو خوشبو کنم.

حاضرم  طنین ترانه ای باشم در حنجره ی تو 

و نسیم خسته ای که در صبحگاهی لیمویی

از کنار پنجره ی تو میگذرد.

و آوازهایم را بین صدف ها تقسیم می کنم.

 من زیر سقفی از انگور و یاس زندگی  می کنم                              

 و دیوارهای اتاقم را

با بوسه های فرشتگان

آذین می بندم.

چه کسی می تواند قلب مرا برای تو ترجمه کند؟

چه کسی اشک های مرا

در لابه لای برگ ها و روی غنچه ها یده است.

چگونه با تو حرف بزنم ؟                                                                           

ای صمیمی تر و ساده تر از

اولین باران شتاب آلود بهار!

من هرگز با این کفش های بزرگ

و ساز شکسته

 به قله های تو نخواهم رسید.

حاضرم تا آشیانه ی سیمرغ ها پرواز کنم

 و از پلکان بیشمار برزخ بالا بروم

و رویای نیلوفران را برای تو نقاشی کنم.

عشق با همه خارهایش زیباترین گل هستی است

این را از زبان باغ ها شنیده ام

و از نگاه گل های عصیانگری خوانده ام

 که آوندهایشان تشنه ی صدای توست.

  ماها!پری رویا! چرا با من نمی گویی سخن             بسترم!صدف خالی یک تنهایی است

  اخر من از دیوانگی با ماه می گویم سخن!             و تو چون مروارید گردن اویز کسان دگری 

دوستم میگفت: اشک عصاره احساسات تلخ و شیرینه ادمه اما بعضی احساسات در حالی که قلب را تسخیر می کنند نمی شه مزه شون رو درک کرد. بعد ادامه داد: طعم اینجور احساسا ملسه!                                                                 

دیروز وقتی مادرم بهترین خبری که منتظرش بودم بهم داد اشک تو چشمام جمع شد رفتم جلو و بوسیدمش.                                   

"طعم احساسم ملس بود"

اگر ماه بودم به هر جا که بودم سراغ تو را از خدا می گرفتم

اگر سنگ بودم به هر جا که بودم سر رهگذار تو جا می گرفتم

اگر ماه بودی به صد ناز شاید شبی بر لب بام من می نشستی

وگر سنگ بودی به هر جا که بودی مرا می شکستی !میشکستی!

"فریدون مشیری"

 هر چی ارزوی خوبه ماله تو!                             هر چی که خاطره داریم ماله من!

با چشمان تو                                                         روح بزرگوار من

   مرا به الماس ستارگان نیازی نیست                                           دلگیره از حجاب تو

         با اسمان بگو !                                                      شکل کدوم حقیقته

  "احمد شاملو"                                                                          چهره بی نقاب تو

امروز اگر زیباترین روز دنیا نبود حداقل روز بدی هم نبود. اگر کوچه های بی افتاب رنگ افتاب ببینند و اگر تو در اینه های زلال به تماشای تصویر عاشق ترین سردار بشینی حتما رنگین کمانی در عمق چشمهایت خواهد رویید و نگاهت از تمام دریچه ها طلوع خواهد کرد. 

هنوز هم اینه ها با لبخند دلربایت

سیراب می شوند.

هنوز هم نامت در کوچه های تو

در تو مرور میشوند.

هنوز هم اینقدر عاشقی که

نمی توانم از تو حرف بزنم.

"یا ابوالفضل العباس"

اینک زیر نورافکن اوج شعرمن آخرین پرده قصه ،

 قصۀ مردی که غرورش را رها نکرده
هر چه ، هرچه که بود مثل فانوس گرم و روشن بود

 مثل هیچکس نبود شبیه من بود،
چون پرنده اگر لرزیدم زیر باران، اگر ترسیدم وحشتم

را به تو بخشیدم ،سقوطم را به چشم دیدم

حال فهمیدم چه دل شکن بود ،
این راه من بود، این راه من بود،
این راه من بود، این راه من بود
صد آه اگر کشیدم سایه ای را سر نبریدم
صد بار اگر بوسیدی من هزاران بار بوسیدم
زخم چین پیرهن هدیۀ دوست وقتن رفتن بود هرگز برنگشتم

 این راه من بود، این راه من بود،

 این راه من بود، این راه من بود
خواب خوب بی قفس بودم بی تو رفتم با تو برگشتم

خواب خنده لحظه به لحظه آخر خون ته شکنجه این تمام خواب وطن بود
این کار من بود ، این کار من بود
در هم بودم بر هم بودم اما خود خودم بودم ،
در هم بودم بر هم بودم اما خود خودم بودم
سایه بودم شبنم بودم زخم گل را مرهم بودم کارم از نو سرزدن بود
این راه من بود ، این راه من بود،
این راه من بود، این راه من بود
صد آه اگر کشیدم سایه ای را سر نبریدم صد بار اگر بوسیدی من هزاران بار بوسیدم
زخم چین پیرهن هدیۀ دوست وقتن رفتن بود هرگز برنگشتم
این راه من بود، این راه من بود،
این راه من بود، این راه من بود

اون که میشکنه تو چشمای تو تصویر منه
گم شدن تو این شب برهنه تقدیر منه!

خورشید با همه ی درخشندگی و جلالش در پایان روز ناپدید می شود و جای خویش را به تاریکی شب می سپارد.

ولی افتاب عشق و ایثار تو جاودانه در اسمان دل ما می درخشد و جان می بخشد.

این روزی است که شبی به دنبال ندارد.

چون می خواهی که باشی 

خاصه ساده

ساده و بی پیرایه

 پس بنا را بگذار روی لبخند

خوبی

قشنگی

 از دلت دور کن هر آن چه را که نمی خواهی و می بینی

و باور کن !

باور هر آنچه را که می خواهی بایستی در رویای دور از دسترس ببینی اش!

 جان تو!

اینم یه شکلات به مناسبت ولن تاین تقدیم به همه شما

این همه سر کوچه می ایستید کلاغها و ماشین ها را نگاه می کنید این  همه دو تا کوچه و سه تا کوچه خیابان را از سر به ته و از ته به سر گز می کنید و می روید و می آیید که مثلا یک سنجاق سر می خواهید بخرید. این همه توی پارک می نشینید درختها و سوسکها را نگاه می کنید. این همه خوردن یک بستنی را بهانه می کنید و تا آن سر شهر می روید. این همه توی کافی شاپ می نشینید حرفهای فلسفی و خیلی مهم می زنید (حرف صد تا یه غاز و خاله زنکی که مطلقا نمی زنید غیبت هم که عمرا نمی کنید.) این همه دراز می کشید دیوار و سقف را نگاه می کنید خب دستتان درد نکند. خسته هم نباشید. اما حواستون بود روزی که گذشت "ولن تاین " بود.

امروز که ایمیلم رو چک کردم یه عالمه قلب تپل واسم فرستاده بودن

کاش همیشه ولن تاین باشه تا واسم این همه ایمیل بیاد